Tekstvak: B C    V L I S S I N G E N

Basketball  Combinatie  Vlissingen

Tekstvak: Home
Tekstvak: Info
Tekstvak: Teams
Tekstvak: Programma
Tekstvak: Uitslagen
Tekstvak: Standen
Tekstvak: Verslagen
Tekstvak: Sponsoring
Tekstvak: Foto’s
Tekstvak: Verjaardagen
Tekstvak: Archief
Tekstvak: Links

Artikel uit Provinciale Zeeuwse Courant van 07-05-2003

 

Basketbalster hoopvol over seizoensslot

Joosse heeft de motivatie terug

 

door Pieter van Klinken

 

VLISSINGEN - Ze zal het nooit toegeven, maar Yolanda Joosse behoort samen met Nanon Doeland en Immie Pattikawa tot de belangrijkste basketbalsters van BC Vlissingen. Gek, want toch weet ze dat ze goed is. ,,Ik zou het niveau in de eredivisie best aankunnen.”

Yolanda Joosse (25) is twee weken geleden verhuisd van haar geboorte-plaats Middelburg naar Vlissingen. Haar nieuwe woning ziet er netjes uit. Toch is het op plaatsen van het licht-blauw geschilderde huis nog wat rommelig. Eén ding hangt echter al mooi schoon boven de bank: een gigantische, twee meter brede, poster van Michael Jordan. ,,Mijn idool” , zegt ze ongevraagd. ,,Volgens mij zelfs van elke basketballer.”

Michael Jordan was altijd de topscorer van zijn team. Joosse is dat ook al een paar jaar. Verder houden de vergelijkingen op. Jordan was guard, de Vlissingse is center. Jordan bereikte de absolute top, Joosse had die ambitie niet. ,,Pas naarmate ik langer basketbalde, bleek dat ik best goed was. Maar nu heb die niet meer.”

 

Selectie

Ze haalde inderdaad de Nederland-se selectie. Dat ze daar niet meer voor uitkwam, was een bewuste keuze. ,,Ik vond school belangrijker. Die wedstrijden met het Nederlands team kostten heel veel tijd en ik kon dat niet meer combineren. Nu werk ik en kost alleen BC Vlissingen al een hoop tijd.” 
En tijd is kostbaar voor de communicatiemedewerkster van Delta. Ze moet soms inventief zijn om alles gedaan te krijgen wat ze wil doen in een week. ,,Ik heb wel eens kleren gekocht in de pauze van mijn werk. Ik moet natuurlijk ook gewoon de boodschappen doen, strijken, trainen en mijn sociale leven onder-

 

houden. Voor een uitwedstrijd ben ik vrijwel altijd een hele dag kwijt. Soms zijn we op een dag wel acht uur met elkaar op pad.”

Dat is niet zo erg. In de bus ze zit altijd naast haar hartsvriendin, Nanon Doeland. Volgens Doeland is de tijd steeds zo weer om. Samen maakten ze misschien wel het grappigste moment mee tijdens de competitie. ,,We speelden in het begin van dit jaar een uitwedstrijd in Boxtel tegen JRC. In de pauze zagen we ineens een schaduw onder de deur door komen. Ik deed de deur open en plotseling zagen we twee speelsters van JRC wegrennen. Ze zaten onze teambespreking af te luisteren!”  Joosse vindt het nog steeds een leuke anekdote. Ze heeft er ook wel een verklaring voor. ,,Veel ploegen zijn bang om tegen ons te spelen. Wij hebben heel veel verrassende elementen in ons spel. Staan we achter, dan komen we vaak ook weer goed terug. En we hebben heel technische en snelle speelsters.”

Toch lukt het BC Vlissingen maar niet om eens in de middenmoot van de promotiedivisie mee te draaien. Het team bungelt al jaren onderin. Het bleef vaak in de eerste divisie van het basketbal door een wijziging die de bond in het competitieschema doorvoerde. ,,Waar het aan ligt dat we nooit eens bovenin meedraaien, ik weet het niet” , twijfelt Yolanda Joosse. ,,Het is misschien de ervaring, maar dat mag geen excuus meer zijn. We spelen al een paar jaar met vrijwel hetzelfde team. En onze

 

spelers zijn ook goed genoeg. Het komt er gewoon steeds niet uit. We spelen niet goed genoeg. Kijk, als we hier hadden gezeten en alles hadden gewonnen, had ik het ook normaal gevonden.”

Het komt misschien ook wel door de seizoensstart, dat het team zo laag staat. BC Vlissingen pakte in de eerste zes wedstrijden geen enkel punt. Zo verloor de ploeg de tweede wedstrijd van Orca`s, een ploeg waar vijf maanden later dik van werd gewonnen. Het was ook de periode dat de 1.80 meter lange center moeite had om de motivatie op te brengen. ,,Ik was toen pas begonnen op mijn werk. Daar moest ik aan wennen. Ik had het hartstikke druk en we verloren ook steeds. Misschien was het een optelsom van al die dingen. Normaal probeer ik er altijd voor te gaan. Ziek ben ik vrijwel nooit, maar die enkele keer dat ik ziek ben ga ik vaak op vrijdag toch werken, zodat ik in het weekend kan basket-ballen. Dat heb ik nog van mijn ouders. Niet naar school? Dan ook niet basketballen, zeiden ze altijd.”

 

Winnen

Maar met die motivatie zit het alweer een tijd goed. Nog twee wedstrijden, dan zit het seizoen er weer op voor de vrouwen van BC Vlissingen. Van die twee duels moet de ploeg er nog één winnen. Dan is lijfsbehoud in de promotiedivisie verzekerd. De Vlissingers spelen zaterdag tegen Black Eagles en volgende week tegen Akrides. Joosse: ,,Van Black Eagles moeten we gewoon winnen. Daar ga ik zelfs vanuit. Bij Akrides wordt het moeilijker om te winnen.”

Altijd maar is er die druk om te presteren bij BC Vlissingen. Het gaat elk jaar om lijfsbehoud. Is het voor het zelfvertrouwen niet eens leuk om een keer te degraderen en vervolgens kampioen te worden in de eerste divisie? ,,Nee” , zegt Joosse stellig. ,,Het niveauverschil is zo groot. Dat is ook niet goed. En met onze kwaliteiten moeten we gewoon mee kunnen in de top zes. Dit jaar is het weer niet gelukt. Misschien volgend seizoen wel” , klinkt het optimistisch.

 

Onze Sponsors:

klik op het logo voor

meer informatie